Oświadczenie uczestnika
Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) – a w szczególności podporządkowana frakcji Stepana Bandery Ukraińska Powstańcza Armia – dokonała w latach 1943-1944 brutalnego ludobójstwa Polaków: oddziały UPA oraz współdziałające z nimi bojówki torturowały i mordowały swoje ofiary – niemowlęta, dzieci, kobiety, osoby starsze i duchownych – w tym rozpruwając brzuchy ciężarnych kobiet, wbijając niemowlęta na widły, gwałcąc i nabijając kobiety na pale oraz paląc całe rodziny żywcem. Z niespotykanym okrucieństwem zamordowano około 100 tysięcy Polaków, eksterminowano setki polskich miejscowości, a ok. 300–400 tysięcy Polaków musiało ratować się desperacką ucieczką, aby nie podzielić losu torturowanych i mordowanych rodaków.
Kulminacją ludobójstwa na Wołyniu była „krwawa niedziela” 11 lipca 1943 roku, gdy oddziały UPA w ramach jednej skoordynowanej operacji zaatakowały blisko 100 polskich miejscowości; niedzielny termin został wybrany z premedytacją, ponieważ wykorzystywał religijność Polaków, którzy gromadzili się wówczas – bezbronni – na mszach i nabożeństwach.
W czasie II wojny światowej obie frakcje OUN – OUN-B i OUN-M – podejmowały zorganizowaną współpracę z nazistowskimi Niemcami: członkowie OUN-B służyli w podporządkowanych Niemcom batalionach „Nachtigall” i „Roland”, obie frakcje tworzyły własne milicje, a ich członkowie wstępowali do niemieckiej policji pomocniczej; liczni powiązani z OUN milicjanci i policjanci czynnie i dobrowolnie uczestniczyli w pogromach, obławach, egzekucjach Żydów i likwidacji gett, stając się aktywnymi współsprawcami Holokaustu. Doświadczenie policji ukraińskiej w eksterminacji Żydów na terenie Wołynia było kluczowe dla późniejszej skuteczności bojówek UPA podczas „krwawej niedzieli” i kolejnych miesięcy metodycznego mordowania cywilów.
Ofiarami OUN i UPA byli nie tylko Polacy i Żydzi: struktury OUN i UPA prześladowały i zabijały Ukraińców, którzy pomagali Polakom, ostrzegali ich przed napadami, odmawiali udziału w zbrodniach albo sprzeciwiali się nacjonalistycznemu terrorowi, jak również fizycznie eksterminowały inne narodowości pokojowo zamieszkujące tereny Wołynia i Galicji Wschodniej, w tym Czechów czy Ormian.
Późniejsze walki UPA z aparatem sowieckim w żaden sposób nie usprawiedliwiają torturowania kobiet w ciąży, okrutnego mordowania niemowląt oraz dzieci ani palenia żywcem całych rodzin i bezbronnych osób starszych. Próby tworzenia antykomunistycznej legendy nie mogą redukować pamięci o zbrodniach ukraińskich sprawców Holokaustu ani o terrorze wobec sprawiedliwych Ukraińców, którzy ratowali sąsiadów albo odmawiali udziału w ludobójstwie.
Pamięć o ofiarach wymaga jednoznacznego potępienia tych zbrodni i bezwarunkowego odrzucenia kultu ich sprawców. Przedstawianie OUN, UPA lub ich przywódców jako w pierwszym rzędzie bohaterów walki o niepodległość jest fałszywym obrazem historii – jest przemilczeniem dobrowolnego współudziału w Holokauście, brutalnej eksterminacji Polaków, Żydów, Czechów, Ormian i innych narodowości oraz niespotykanego okrucieństwa wobec niemowląt, dzieci, kobiet, osób starszych i duchownych.
Warunkiem udziału w Kongresie jest zapoznanie się z poniższą informacją oraz złożenie oświadczenia potwierdzającego jej przyjęcie do wiadomości.
Oświadczenie uczestnika
Oświadczam, że zapoznałem(-am) się z powyższą informacją i przyjmuję ją do wiadomości.
